Een perfect verscholen akkertje. Dat is wat ik heb ontdekt. Een tijdje geleden vanuit een glimp opgevangen. Een piepkleine doorgang voor lakenvelder koeien in de verte. Maar waar leidt het heen? Ik dacht dat ik dit stukje Westerwolde op mijn duimpje kende. Nieuwsgierig geworden, werd ik getriggerd om op ontdekking te gaan. Voor dat ik het wist, zat ik midden in een wildlife safari in Westerwolde.
Wat zie ik daar?
In de berm van het verlaten weggetje laat ik de vierwieler achter. Na een stukje over een zandpad te hebben gewandeld, loop ik stilletjes door de struiken. Ondanks dat ik geen lawaai probeer te maken, knakt de ene na de andere tak onder mijn voeten. Even stop ik. Niets te horen. Behalve de wind die met de boomtoppen speelt. Voorzichtig kom ik weer in beweging tot ik uiteindelijk in de verte het verscholen veldje zie opdoemen. Op de grond in het mos zie ik plots iets in de bosjes liggen! Het skelet van een reebok. Z’n geweitjes nog in takt. Is hier een vos geweest? Met talloze vragen in mijn hoofd sluip ik verder richting het veldje. Voor het prikkeldraad blijf ik zitten in het hoge gras. De zon schijnt intussen op mijn gezicht. Een serene rust.
Safari in Westerwolde
De reeën grazen. Op zoek naar het lekkerste stukje gras hebben ze mij niet in de gaten. Stilletjes kruip ik op mijn buik en grijp naar mijn telelens. In de koude winter lucht, steigen warme dampen van hun vacht omhoog de atmosfeer in. Volledig omsloten door houtwallen met bosjes, doen ze zich te goed aan de rijke bodem. Als in een verstopte oase. De reebok herken ik aan z’n gewei. De reegeiten lopen er naast. Hun spiegel (witte vacht bij de staart) is anders van vorm. Ook hebben de vrouwtjes geen gewei. De sprong, zoals een groepje reeën ook wel wordt genoemd, schuifelt steeds dichterbij. Tussen de sprieten op de grond door probeer ik ze vast te leggen. Wat een schitterende dieren. Op reeën safari in Westerwolde.
Geruisloos
Ik blijf nog een tijdje in stilte liggen kijken. Zo dichtbij en indrukwekkend tegelijk. Voorzichtig kruip ik achteruit. In een open stukje in het bos kom ik langzaam overeind. Tijd om via de struiken terug te keren richting het zandpad. De reeën bevinden zich inmiddels ver achter mij in Ter Wupping. Stilletjes stap ik in. Voordat ik de motor start, bekijk ik nog even de foto’s op het schermpje. Met een glimlach op het gezicht breng ik de jeep in beweging. Het perfecte vervolg van een safari in Westerwolde!
