Een warme lente zon heeft de Land Rover flink verwarmd. Na een laatste check van de spanbanden op het dak, pak ik het hete stuurwiel beet. Met een zonnebril op tegen het felle licht, rijd ik de zon tegemoet. Tijd om te kajakken in Westerwolde.
Amazone in het klein
Terwijl ik boven de voorruit de punt van de kajak zie uitsteken, schieten de bomen in mijn ooghoek voorbij. Ik zet koers richting Jipsinghuizen. Hier kan ik de auto makkelijk parkeren langs de beek en bovendien betreft het één van de mooiste stukken van de Ruiten Aa. Vanuit Jipsinghuizen kan ik namelijk twee kanten op. De Amazone in het klein ontdekken richting Wollinghuizen of peddelen richting Sellingen. De eerste met avontuurlijke jungle vol kronkelende bochten, de tweede met uitzicht op akkers met karakteristiek vee.
Via de zandpaden
Onderweg stuur ik de Land Rover over een paar afgelegen zandpaden. Mijn favoriete bezigheid in Westerwolde. Als je goed kijkt zijn ze er nog. Toegankelijke gravelwegen. Ze nemen je niet alleen mee terug in de tijd, ook krijg je zo een unieke kijk op deze streek. De 4wd in z’n element. In Engeland noemen ze het ‘greenlaning’. Gemoedelijk en via zandwegen het platteland verkennen. Ik hou er van!
Kajakken in Westerwolde
Tussen de bomen in Jipsinghuizen parkeer ik de auto in de schaduw en ontmoet ik de anderen. Via de ladder en het wiel op de motorkap, maak ik de kajak los. Nadat ik de spanbanden achterin de laadbak heb gelegd, til ik de boot richting het water. Voorzichtig stap ik met een voet in, gevolgd door de andere. Langzaam laat ik de kant los. Ik drijf. In het water van de beek is een lichte stroming te zien. Blaadjes van de boom drijven zwijgzaam voorbij. Met een heerlijk lente zonnetje boven mij, heb ik enorm veel zin om te gaan kajakken in Westerwolde. Op naar Sellingen! Tijd om op avontuur te gaan.
De oude hoeve
Nog maar net onderweg, drijven we langs een schitterende hoeve. De kippen lopen zelfs langs de kant te scharrelen. Een idyllisch plaatje. Bovendien is het gekakel het laatste wat we horen voordat we de beek verder afvaren de natuur in. Dankzij de vele kano aanlegsteigers, liggen we snel weer in het water na iedere stuw. De Ruiten Aa kronkelt net als lang geleden weer door het landschap van Westerwolde. Als een rode draad. De recentelijke graafwerkzaamheden zijn nog te zien. Als onderdeel van een groter geheel is de beek op talloze plaatsen omgelegd en in oorspronkelijke staat terug gebracht. Het resultaat van deze hermeandering is een schitterend riviertje dat na iedere bocht weer iets nieuws voor je in petto heeft. Een Groninger blaarkop, een reekalf of piepklein verscholen akkertje waar de tijd lijkt te hebben stil gestaan. Intussen geniet ik volop vanuit mijn kajak.
Vistrap
Naast de dynamiek en de verassingen van de Ruiten Aa, zijn de stroming en verschillende vistrappen ontzettend leuk om te bevaren. Met een flinke duw in de rug worden we verder richting Sellingen geblazen. Terwijl ik mijn balans probeer te behouden, kijk ik uit over uitgestrekte velden en bossen. In de verte staat een koe ons op te wachten op een speciaal daarvoor aangelegde veebrug. In de schaduw eronder hebben een paar schapen zich verzamelt in de koelte. In Stilte staren we elkaar aan. Op naar de volgende vistrap. De stroming krijgt beetje bij beetje grip op de voorpunt van mijn groene boot. Heel even sluit ik mijn ogen en adem de geur van de natuur in. Warme zonnestralen verwarmen mijn gezicht. Ik heb hier op de Ruiten Aa zojuist een stukje geluk gevonden.
Benieuwd naar wat de volgende bocht gaat brengen!
